KINDEREN VAN NU

KINDEREN EN JONGEREN

Een kind van deze tijd

Ik ben een kind zoals je ziet Ik ben een kind, maar toch ook weer niet Mijn aardse bestaan vind ik niet altijd fijn Veel te bekrompen, veel te klein

Ik ben een kind zoals je ziet Maar een heleboel mensen begrijpen me niet Niemand luistert naar mijn verhaal Men beschouwt me als een vreemde en niet normaal

Ik ben een mens zoals je ziet Maar mezelf zijn, dat mag ik niet Ik blink uit in ongrijpbaar voor anderen Met als gevolg dat iedereen mij steeds wil veranderen

Ik ben een kind uit het aardse paradijs Een nieuweling, maar ’t leven hier brengt me van de wijs Ook al geef ik steeds een duidelijk signaal Ik spreek blijkbaar een andere taal

Ik ben een kind met een eigen gezicht Mijn blik is op de wereld gericht Help me om me in mijn missie te begeleiden Zodat ik langzaam in mijn kracht kan glijden

Schrijver onbekend

Algemeen

Ik kom momenteel veel jongeren op mijn pad tegen die het leven als lastig ervaren. Zij voelen zich gewoonweg niet thuis in hun eigen omgeving of zelfs niet in onze huidige samenleving. Daarbij hebben enkelen moeite zich te voegen in het bestaande schoolsysteem. Regels en hiërarchie is wat ze vaak niet snappen en waar ze zich eigenlijk niet aan willen conformeren. Wat dat betreft hebben jongeren (zelfs op zeer jonge leeftijd) een prima antenne voor -zelfs in mijn ogen- onlogische opgestelde en gehanteerde ‘normen en waarden’. Logisch dat daartegen ‘verzet’ tegen komt, in welke verschijningsvorm dan ook. Of dat zij zich gaan afzonderen. Velen hebben een laag zelfbeeld en zijn in wezen emotioneel gevoelig, hoewel dat weggestopt wordt. Ze denken en voelen ‘anders’ te zijn.   Je herkent diverse vormen daarvan:

  • eenzaamheid,
  • teruggetrokkenheid/naar binnen gekeerd,
  • angsten,
  • een laag zelfbeeld of
  • (exceptioneel) emotioneel gedrag.

In dat gedrag zie ik helaas kinderen en jongeren die zich, meestal vanuit een basis-onmacht, gaan afzetten tegen ouders of welke vorm van autoriteit dan ook. Ook pestgedrag zie je vaak als uiting van onvrede in zichzelf.

Hooggevoelige jongeren

Eén ‘groep’ jongeren wil ik apart belichten; de hooggevoeligen. Ik zie ze steeds meer om mij heen en in mijn praktijk kom ik veel van deze jongeren tegen. Zoals ik al vermeldde, zien we dat veel kinderen van nu ‘anders’ zijn. Anders dan generaties kinderen daarvoor, anders dan de volwassenen om hen heen en soms zelfs ‘anders’ dan kinderen waarmee ze op school en/of vereniging zitten. Steeds meer kinderen en jongeren blijken hooggevoelig en zeer intuïtief te zijn. Zij merken veel op van wat er om hen heen gebeurt, nemen veel van de indrukken (of energieën) op en denken diep na over wat ze zien en horen én voelen. Deze kinderen leven vanuit een gevoelsmatige wereld; zij zijn daarbij sterk op de ander gericht. In positieve zin kunnen zij intens genieten van een harmonische sfeer, waarin een gelijkwaardige en rechtvaardige omgang met elkaar voor hen vanzelfsprekend is. In negatieve zin kunnen zij, doordat zij zich van nature afstemmen op de behoeftes van anderen en hiermee vervloeien, zomaar vermoeid raken of zelfs ziek worden. Veelal zijn dit kinderen die als baby veel gehuild hebben. Zij zijn overwegend zorgzaam voor anderen en hebben veelal een sterke binding met de natuur. Als hooggevoelige kinderen merken dat mensen niet vanuit hun ‘echtheid’ reageren laten zij dat in hun reacties merken; ze houden de ander hiermee als het ware een spiegel voor. En helaas worden ze op dat gedrag beoordeeld én veroordeeld, terwijl het m.i. zo zou moeten zijn dat de ander zich achter de oren krabt en zich afvraagt: “Wat is mijn aandeel in zijn/haar gedrag?” Vanwege hun gevoeligheid en kwetsbaarheid kunnen hun reacties (te) sterk zijn; zij kunnen zowel over- als onderreageren en dit uit zich dan weer in een vlucht- of vechthouding. Naast de emotionele gevoeligheid die meestal als eerste in het oog springt, kunnen zij ook sensitief zijn op rationeel en fysiek gebied. Door het missen van aansluiting en erkenning, vinden deze het ‘bestaan’ erg lastig. Zij kunnen dan moeite hebben met hun concentratie en vertonen teruggetrokken of juist heel druk gedrag. In deze hoogsensitieve ‘groep’ zie je ook regelmatig jongeren die ook een vorm van spirituele Wijsheid hebben, vaak met buitenzintuiglijke en paranormale waarnemingen. Voor mij allemaal niks vreemd.

 

Het labelen

Wat opvallend is, is dat de laatste tijd helaas veel jongeren gediagnosticeerd worden met gedragsstoornissen als ADD, ADHD, autisme en PDD Nos. En vaak wellicht ten onrechte. Ook dyslectie en discalculie wordt steeds meer geconstateerd bij kinderen. Voor mij zijn dat aanwijzingen dat er wel degelijk meer bijzondere kinderen komen, wellicht met een ‘boodschap’? Een nieuwe generatie met een nieuwe levensstijl en eigen waarden! Het op deze wijze ‘labelen’ van jongeren kan voor ouders vaak een erkenning zijn en een houvast bieden. Zij weten vaak niet goed raad weten met het ‘gedrag’ van hun kind en/of met de zichtbare worsteling die ze hun kind zien doormaken. Maar laten we oppassen ze te veel in hokjes te stoppen en vanuit hun ‘label’ te benaderen. Daarmee doe je deze pracht jongeren zeker te kort! Ik werk in mijn begeleiding en coaching vanuit de individuele mogelijkheden en talenten van het betreffende kind, ongeacht de eventuele ‘label’ dat het kind heeft. Ik zoek naar de kracht en tracht de jongere weer vrij te maken om hun bijzondere potentie te laten bloeien!